Sunday, September 16, 2007

بی قانونی قانونی در نظام ولایت مطلقه فقیه


سخنگوی دولت جمهوری اسلامی کیست؟رییس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز کیست؟حقوقدان شورای نگهبان کیست؟وزیر دادگستری کیست؟
هر چهار پاسخ تنها یک نام است:غلامحسین الهام . در هر چهار پست در یک زمان ایفای نقش کردن کاریست که تنها در جمهوری بی قانون اسلامی کاملا قانونی و الزامی است. تکلیف همزمان هر 4 سازمان چه می تواند باشد؟هرج و مرج ،بی برنامگی و دخالت در امور .او به عنوان وزیر دادگستری و رییس ستاد مباره با قاچاق کالا و ارز خود را محق می داند در امور و مصوبات مجلس دخالت کند و از سوی دیگر از انجایی که حقوقدان شورای نگهبان است وظیفه خود می داند در امور فنی قانون گذاری مجلس و قوه قضاییه دخالت داشته باشد و خود را تنها به شناسایی تطبيق مصوبات با قانون اساسي جمهوری اسلامی محدود نسازد. او با دور زدن مجلس و با سمت سخنگویی دولت خود را مسوول قوه مجریه و قوه مقننه می داند و از آنجایی که وزیر دادگستری هم هست در کار قوه قضاییه نیز دستی می برد. با بدعت قانونی در جمهوری اسلامی هیچکس مشکلی ندارد و همه برای رتق و فتق امور حکومت اسلام کاملا راضی هم هستند که یک نفر بتواند چون اختاپوس در همه جا دست کم حضور فیزیکی داشته باشد. اما به نقل از نشریه بازتاب تاریخ 25 شهریور وابسته به جناح محافظه کار رژیم که ید طولایی هم در به اصطلاح آب دادن پته بعضی از حکومتی ها دارد می خوانیم :" اگر آقاي الهام به عنوان سخنگوي دولت، وزير دادگستري، رئيس‌ ستاد مبارزه با قاچاق كالا و ارز ‌و حقوقدان شوراي نگهبان، دغدغه صيانت از قانون اساسي و اجراي آن مطابق با اختيارات دولت در تصويب آيين‌نامه‌ها را دارند، بهتر است بار ديگر اصل 138 را كه صراحتا دولت را ملزم به اعلام آيين‌نامه‌ها و مصوبات خود براي تطبيق با قوانين به رئيس‌ مجلس شوراي اسلامي مي‌كند، مطالعه كنند و توضيح دهند چرا در دو سال گذشته، هيچ يك از آيين‌نامه‌ها و مصوبات دولت براي اجراي اصل 138 به مجلس شوراي اسلامي فرستاده نشده تا اين مصوبات از نظر مشروعيت قانوني خدشه‌دار نشود؟" هرچند دست بالای دست بسیار است اما پاسخ این پرسش به هیچ روی مشکل نیست.در نظام ولایت مطلقه فقیه که ولی فقیه قیم مطلق جان و مال مردم باشد عمله های او نه تنها می توانند بلکه باید الزاما در هر سوراخی سرکنند.
پریش پاهکین
25 شهریور 1386

Wednesday, September 12, 2007

کاری کنیم.....

کاری کنیم کارستان.
در نشریه اینترنتی بازتاب وابسته به جناح اصول گرای حاکم روز چهارشنبه 21/6/86 گزارشی انتشار یافته است زیر نام "یانکی های دست بسته و بازی ییروز سپاه در زمین آمریکا" همین عنوان کافی است تا ماهیت تروریستی رژیم ضد بشری آخوندها را برملا کند و بیش از بیش برای جهانیان روشن سازد که حمایت سازمان یافته و بی قید و شرط رژیم از تروریسم تنها یک شعار نبوده و نیست بلکه واقعیتی است ریشه دار که اصل آن به قانون اساسی حکومت بر می گردد که در آن تحقق حکومت جهانی اسلام وعده داده شده است . در این گزارش به نقل از روزنامه های روسی گفته شده حملات سپاه به مناطق کرد نشین، آمریکا و متحدین را در موضع انفعالی قرار داده است و راه هر گونه واکنش را بر آنان بسته است.بازتاب به مقل از روزنامه روسی "پراودا" می نویسد: "تهران بار ديگر ايالات متحده آمريكا را با مسئله‌اي روبه‌رو كرده كه حل‌وفصل مثبت آن امكان‌پذير نيست. دولت ايران بخش چشمگيري از نيروي انقلابي ملي كشور را به بهانه اجراي عمليات ويژه در ضديت با شبه‌نظاميان «پژاك» در حوالي مرزهاي عراق مستقر كرده است. ايران دفاع مي‌كندتا ايران اين حزب را يك سازمان تروريستي معرفي ‌كند و عملا عليه آن اعلام جنگ كرده است و نيز به ساكنان روستاهاي مرزي با اعلاميه‌هايي درباره حمله ايران، هشدار داده است".در این گزارش همچنین آمده است :" تهران از لحاظ اقدامات خود بر ضديت با شبه‌نظاميان كرد، عملا حتي از تركيه نيز پيشي گرفته است . به گفته كردها، نيروي نظامي ايران به هيچ وجه نگران آن نيست كه عمليات نظامي به خاك يك دولت همجوار راه يافته است."
نا گفته پیداست که خوی جنگ طلبی رژیم می رود تا آشکارا و پنهان ایران را به ورطه هولناکی سوق دهد که درآن رویاهای غیر واقعی و هذیانهای باقی ماندن بر سر قدرت که اقتدار گرایان به دور از خرد سیاسی با ان دست به گریبانند تحقق پیدا کند. رژیم در شرایط کنونی بیش از هر زمانی بر طبل جنگ می کوبد و وقوع یک فاجعه تمام عیار را یگانه راه حفظ نظام باطل خود می داند. خروج دولت آلمان از طرح اجرای تحریم های بیشتر علیه حکومت و حمایت جهت دار البرادعی از طرح دروغ افکنانه مودالیته اتمی بیش از پیش گواه آن است که حکومت در کنار جنگ طلبی به هر اقدام دیگری برای به چالش کشاندن تلاشهای جهانی برای ایجاد مانع بر سر راه جاه طلبیهای ویرانگر خود دست می زند. مردم به جان آمده با مشاهده ناتوانی رژیم در تحقق شعارهای آرمان گرایانه اش تاوان ناکارآمدی حکومت گران برای ایجاد رفاه و امنیت اجتماعی در داخل و سیاستهای تنش افکنانه و توسعه طلبانه مذهبی در خارج را پس داده اند اما گویی این تاوان را پایانی متصور نیست . در همین راستا بیانیه روشن گرانه جبهه ملی ایران به تاریخ 18 شهریور ماه به خوبی با پرده برداری از نقاط سیاه عملکرد بی تدبیر رژیم و با فراخواندن حاکمان به "خرد ورزی در اندک زمان باقی مانده" وقوع فاجعه ای بزرگ و جبران ناپذیر را هشدار داده است . اما انتشار این بیانیه و بیانیه های مشابه به هیچ عنوان کافی نیست در این شرایط سخت و بحرانی ایجاد انجمن نجات ایران پیش از هر زمان دیگری ضروری است تا تمام گروههای مخالف حکومت را در کنار هم گرد آورد و برای رهایی ایران از چنگال حکومتی لایعقل و دیوانه کاری بکند کارستان.
پریش پاهکین
21 شهریور 86

Wednesday, August 22, 2007

پاسخی به مقاله فرهادجعفری در گویانیوز

در پاسخ به مقاله آقای جعفری در گویا نیوز:
درود بر شما

با خواندن هر مقاله از سلسله اندیشه ها و نوشته های شما به این واقعیت نزدیک تر می شوم که در حال مطالعه یک داستان از نوع happy end و یا تعبیر خوابی طولانی هستم.ماجرای گنگی خوابدیده که در مالیخولیا و هذیان گرفتار آمده و حتی پس از بیداری تمام وقتش به تعبیر رویاهایی می گذرد که در ساعات خواب دیده است. این بار در اخرین مقاله شما با استناد به مدل پاکستان به سپاه هشدار داده اید تا با لباس نظامی وارد عرصه حکومت نشود.مگر از یاد برده اید از همان زمانی که حاکمیت با کودتای پادگانی شکل گرفت معلوم بود که نیازی به منتظر ماندن برای روبرو شدن با واقعیت پشت پرده نیست! آنچه در دوم خرداد سال 76 پشت پرده ای از عبای روحانیت معتدل اصلاح طلب پنهان شده بود و از این ماسک عوام فریبانه برای پیشبرد مطامع حکومت استفاده می کرد اینک هیچ نیازی به مخفی کردن دست آهنین خود در دستکش مخملین ندارد. گویی به کلی فراموش کرده اید که در پس پرده قدرت چه می گذرد و سرداران با نفوذ سپاه در حال حاضرهمان ساخت سیاسی را تشکیل می دهند که شما به کرات از آن یاد کرده اید. سپاه پول دارد، تشکیلاتی دارد که به موقع می تواند همه معادلات سیاسی و بازیهای قدرت را به نفع خود تمام کند و از همین ابزارها برای رسیدن به هدفهای ویرانگرانه جهانی خوداستفاده نماید و شما با همان خوشبینی که پاسدار احمدی نژاد را در مقام ریاست جمهور - که عملا بازیگری بیش نیست- دعوت به مدارا می کنید چنین نیرویی که چون اختاپوس در هر روزنه ای دست انداخته است را نمی توانید به هوشیاری؟ فراخوانید . هنوز به نظر می رسد رویای اصلاحات حکومتی برای مدافعان به حاشیه رفته اصلاح طلبی بسا شیرین است اما معلوم نیست نتیجه چنین رویاهایی چه باشد؟ چه حرف تازه ای قرار است گفته شود؟
آقای جعفری! امثال شما تنها برای "قدرت" می نویسند و در مقالات شما "بازیهای قدرت" حرف اول را می زند در واقع آن قدر حجمه مواجهه با (ساخت سیاسی) و نحوه برخورد (اصلاح طلبان مسالمت جوی داخل) و ترس از (براندازی) و (انقلاب مخملی) و (نفوذ بیگانه) و (سرسپردگی به بیگانگان) در مقالات شما بالاست که جا برای عرصه عمومی که همان "مردم" است در کل خالی مانده است. شما نیز دچار خشم فرو خرده و هذیان توطئه گری همگان بر علیه نظام هستید. همان چیزی که باعث وحشت اقتدارگرایان هم هست . هر دوی شما برای رسیدن به کرسی قدرت سر و دست می شکنید براستی که اصلاح طلبی شما با اصول گرایی اقتدارگرایان حاکم هیچ فرقی ندارد!
پریش پاهکین

Sunday, August 19, 2007

هم اندیشان درود بر شما! ایران به شما سپرده شده است

ما بنیاد گذاران انجمن امروز و در این ساعت انجمن مقدس خود را تشکیل داده وارد یک راه تغییر ناپذیر و به سوی یک هدف مقدس جاوید رهسپار می سازیم ، هرگز نخواهیم گذاشت این شعله های آتش وطن پرستی که امروز از قلوب ما زبانه می کشد خاموش گردد تلاش خواهیم کرد که آرزو و ایده مشترکی را که همگی در قلب داریم تقدیم جامعه ایرانی و مبنای تعلیمات و عقاید انجمن خویش سازیم. شاید این آرزو در زمان ما به حقیقت نپیوندد.اماما موظفیم ذره ای از این اخگر را که در سینه داریم در قلوب دیگران و آیندگان وارد کنیم تا سینه به سینه بگردد و خاموش نشود. ما مبارزه خویش را در اینترنت آغاز می کنیم و هر ایرانی آزاده وطن دوستی با اعتقاد به اصول اساسنامه می تواند در این انجمن اینترنتی عضو شود با بلندی همت همه اعضا به تدریج دامنه کار پیشرفت خواهد کرد تا به شکل یک انجمن واقعی برای آزادی ایران فعالیت نماید .مطمئن باشید روزی می رسد که این آتش پلیدی ها را بسوزاند و جز پاکی چیزی بر جای نگذارد. به پیش برای آن روز تاریخی و مقدس،آن روز سعادت بار فرح بخش،آن روز برای نخستین بار پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ما در دست جوانان فداکار ایران و سربازان غیور انجمن در اهتزاز خواهد بود .

Wednesday, August 15, 2007

پاسخ به دنا رباطی در پاسخ به مقاله منتشرشده در گویا نیوز


با درود و در پاسخ به انتقاد شما ازآقای سرکوهی
در ابتدا باید گفت که مقاله شما در کل نقد مقالات آقای سرکوهی نبود بلکه بیشتر متوجه نقد خود ایشان می شد. برای
ما که در ان سالها طفلی بیش نبودیم سخنان دکتر ملکی که رییس دانشگاهی بود که بعدها پا به ان گذاشتیم معلوم است و قابل استناد و خود نیز می توانیم از برآیند تمام گفته ها و نوشته ها نتیجه بگیریم که ستاد انقلاب فرهنگی چه بود و چه کرد ؟پیراستن دانشگاهها به قیمت تصفیه صدها نفر تنها برای اسلامی تر شدن ....همچنین برای یک خواننده آگاه و آشنا آشکار است که نهادهای غیر دولتی در سراسر دنیا می کوشند تا از نفوذ قدرت و سیاست خودداری کنند و تا حد ممکن از ترفند دولتها مصون بمانند و باید که چنین باشد . وقتی نوشته سروش را می خواندم خواه نا خواه یک سوال در ذهن من شکل گرفت چرا باید وزرات خارجه فنلاند وارد چنین ماجرایی شود؟ و این پرسش اساسی است که نمی توان از کنار ان به سادگی گذشت .اما انچه شما در نوشته خود بر ان تکیه می کنید انگشت گذاشتن بر مدعیان این فیلسوف است و نه بر نقد عملکردها یا نوشته ها! شما نیز ناخواسته در دام انتقادهایی در افتاده اید که بیشتر جنبه زبانی دارد و نه علمی . کتمان حقیقت به هر نامی می تواند دروغ باشد و تنها شهامت است که می تواند پرده های دروغ را کنار بزند و حقیقت را آشکار سازد. هنوز روشنفکران نیاموخته اند که تنها نقد بیرحمانه افکار و آراء است که می تواند اندیشه ساز باشد .آنچه در مقاله آقای سرکوهی خواندم نقد موضوع بود و نه نقد شخص و این یک حداقلی است که در نظر گرفته شده است .شما که خود نقد آرام را خوشتر می دارید دلیل نمی شود که بر انان که بیرحمانه نقد می کنند و نقاب از چهره دروغ می زدایند خرده بگیرید . بگذارید پرده ها کنار برود و وجدان بیدار جوان ایرانی خود به قضاوت بنشیند هرچند به مذاق شما سازگار نباشد و یا فیلسوفان را خوش نیاید. امروز اما باید گفت اندیشه ها از آنجا که شما فکر می کنید سر نمی زند امروز تابوها شکسته شده و هیچ متفکری آن قدرها هم بزرگ نیست که چون معصومان و پیامبران بری از اشتباه و فریب باشد. موضوع دیگر این است که اصلاح طلبان حکومتی اگر شهامت داشتند و به نقد شجاعانه اقتدارگرایان می پرداختند و اگر با مردم شفاف برخورد می کردند هرگز به گفته خود آقای زید آبادی (روزآنلاین 16مرداد ماه) چنین سرخورده به حاشیه رانده نمی شدند تا معصومانه بنویسند تا دیگران را خوش آید. ابتدا راه و رسم نقد را آموختن و بعد پا درعرصه گذاشتن بسیار راهگشا خواهد بود و می تواند مطلع خوبی هم برای ایجاد اندیشه های نوین گردد.
پیروز باشید.
پریش پاهکین

Monday, August 13, 2007

خلاصه ای از پاسخ من به آقای دلخواسته

درودی دیگر بار بر شما و با کمال احترام به عقاید شما

باید بپذیریم که دارای اختلاف دیدگاه هستیم و تا ابد هم می توانیم این مباحث را ادامه دهیم کاری که 30 سال است همه گروهها انجام داده اند. همه گروهها داعیه دار ایرانی بودن و تلاش برای آزادی ایران بوده و هستند وهمه و همه می گویند که 30 سال است تلاش می کنند ولی از 30 سال پیش تا کنون چرا با وجود چنین احساس مشترکی هیچ اپوزیسیون متحدی نتوانسته است شکل بگیرد خدا می داند!همه نشستهایی که برای رسیدن بر یک توافق و برای ایجاد اتحاد و وفاق شکل گرفته به شکست انجامیده است . همیشه برای بر کرسی نشاندن حرف خود تلاش کرده ایم و نفوذ جمهوری اسلامی را تعمیق بخشیده ایم . چرا ننشته ایم بر سر نقاط مشترک کار کنیم ؟به عبارتی خود ما بوده ایم که آب بر آسیاب جمهوری اسلامی ریخته ایم . باید بر این نکته تاکید کنیم که ما در یک نقطه مشترکیم و آن هم ایران است جمله آخر شما نشان می دهد که هر چند هم از دو نسل متفاوت باشیم مذهبی باشیم یا غیر مذهبی می توانیم با توافق کلی یک اتحاد را شکل دهیم .همه گروهها فارغ از مشروطه خواه و جمهوری خواه اسلامی یا لاییک می توانند برای نجات ایران یک توافق کلی را شکل دهند و یک کمیته نجات تشکیل دهند. چرا چنین راه کاری را پیش نمی گیرید؟؟؟آیا زخمهای گذشته و حب و بغضها از خیانت این و ان انقدر بزرگ است که اجازه نمی دهد برای یک دقیقه حتی چشم در چشم همدیگر بیندازیم و برای ایران و به خاطر آزادی ایران به هم درودی خشک و خالی بفرستیم . چرا با وجودی که همه از درد غربت می نالند اما برای رسیدن به وطن کاری نمی کنند؟ برآیند تمام تلاشها در خارج از ایران و آنچه به چشم مردم ایران می آید هیچ است! صرفنظر از اعتیاد خانمانسوزی که نسل جوان را زمین گیر و فقری که شانه های مردم را خم کرده است باز هم در حال حاضر این مردم ایران هستند که جانانه ایستاده اند و مقاومت پیشه کرده اند با وجود سیل مرگبار اعدامها و شکنجه و بگیر و ببند باز هم مقاومت مدنی را بهترین شیوه می دانند . گروههای خارج از ایران به جز معدودی انگشت شمار با وجود در اختیار داشتن فضای دموکراتیک و امکانات آزاد بیکار نشسته اند و این مرگ تدریجی را نظاره می کنند.
اوضاع ایران در این مقطع تاریخی بسیار بحرانی است .خود شما آیا حاضرید با همان شاه یا خمینی بر سر یک میز بنشینید و مذاکره کنید؟ آیا حاضرید برای ایجاد کمیته نجات با رفسنجانی،کروبی،مریم رجوی و رضا پهلوی و ...... هر کس دیگر یک گروه کاری تشکیل دهید ؟منصفانه بگویید ! اگر جوابتان مثبت باشد امیدوار کننده خواهد بود.ما همه داغدار یک دردیم .سینه ما برای ایران میسوزد و نمی خواهیم ویرانی میهن را به دست داخلی و خارجی ببینیم .باید کاری کنیم !در حال حاضر سکوت ما خیانت ماست !باید برای اتحاد همه گروهها کاری کرد !دامن زدن به اختلافها بس است .هر چه بوده گذشته باید از آن درس گرفت و برای آینده چراغی ساخت .شما چه راهی را پیشنهاد می کنید ؟

پریش پاهکین

Sunday, August 5, 2007