هیچ دیکتاتوری فرارسیدن لحظه مرگ خود را باور ندارد و زندگی سراسر نفرین خود را ابدی می داند. هنگامی که در جنگ جهانی دوم ارتش روسیه به نزدیکی برلین رسید در حالی که فرماندهان ارشد ناامیدانه سقوط قریب الوقوع حکومت رایش سوم را به چشم خود می دیدند دیکتاتور اروپا مالیخولیای رهبری جهان را همچنان در سر می پرورانید.حکومت اسلامی - در حالی که بازوی اصلی اجرای تمامی جنایات دهشت افکنانه خود را ازدست رفته می بیند و در حالی که دولت اسراییل آشکارا اعلام نموده است که "هرنوع اقدام تحریک آمیز تروریستهای حزب الله" را "واکنشی از سوی رژیم تهران" تلقی کرده و برای هر نوع پاسخگویی آماده خواهد بود - با بی پروایی ددمنشانه همچنان به اقدامات مذبوحانه و رجزخوانیهای نابخردانه خود ادامه می دهد. اینک پیداست حکومت اسلامی که با بی شرمی بر مرگ آدمکشان نوحه سر داده و آمادگی عملی ساختن نیات انتقام جویانه اش برای "رویارویی بین المللی در قالب جنگی تمام عیار" را به رخ جهانیان کشیده ، اصلاح ناپذیری و سرسپردگی ابدی خود به سیاست ترور و آدمکشی رهبر معدومش را تا دستیابی به "سودای امپراتوری جهانی اسلام" بیش از هر زمان دیگری روشن ساخته است . جهان اینک با این سرطان گسترش یافته چه خواهد کرد؟

پریش پاهکین26/11/86